یادداشتهای روزانه از دل زندگی — از کلاس و درس تا مترو و فیلم دیدن
یکی از بی فرهنگ ترین و مخرب ترین گروه های شغلی مدیران بی کفایت مدارس و معلم نماها هستند. این جمله رو از درد و دل دانش اموزان و اولیای آنها در کلاس های مدرسه و کلاس های خصوصی متوجه شدم و متاسفانه به عنوان کسی که ۳۰ سال درگیر آموزش هستم و خواهم بود، کاملا تایید می کنم.
تجربه شخصی من هم همین موضوع رو تایید می کنه. تو این چند سال وقتی به عنوان پدر برای ثبت نام فرزندانم اقدام کردم. با تمام وجودم حس کردم که دانش اموزان کشورم اسیر چه مدیران احمق، نالایق و چه معلم نماهایی هستند.
ترکیب معلمان عقده ای، بداخلاق و کج فهم و کم شعور با مدیران نالایق و فرصت طلب و ... می شود همین اوضاع امروز جامعه!
شنیدم معلم فیزیک یک دبیرستان دخترانه دوره دوم در منطقه ۲ سعادت آباد طوری نمره مستمر دانش آموزان رو داده که انگار ارث پدری ایشون رو به ناحق خورده اند!
یا مدیر دبیرستان پسرانه دوره اول در منطقه ۲ طوری مدیریت خانوادگی راه انداخته که گویا مدرسه ارث پدری شان هست.
ای کاش میشد تا فرزندان ایران زمینم رو از ورود به چنین سیستم آموزشی با این نیروی انسانی مخرب منع و آموزش دانش آموزانم رو از مسیر دیگه ای ادامه می دادم.
دارم کم کم فکر می کنم سیستم آموزشی خودم رو راه اندازی کنم و خانواده ها و دانش آموزانم رو از شر مدیران بی کفایت مدارس و برخی موجودات معلم نما نجات بدم.
مادرم را از دست دادم.
هنوز گاهی ناخودآگاه فکر میکنم میتوانم صدایش را بشنوم، کنارش بنشینم و چند دقیقهای از روزم را برایش تعریف کنم.
آدمها میروند، اما بعضی حضورها در زندگی ما تمام نمیشوند؛ در خاطرهها، در عادتها، در حرفهایی که از آنها یاد گرفتهایم و حتی در سکوتهای روزمرهمان ادامه پیدا میکنند.
مادرم رفت، اما بخشی از من، برای همیشه با یاد او زندگی خواهد کرد.
روحش شاد و یادش همیشه در دلم زنده.
تدریس ریاضی دوازدهم انسانی
با افتخار اعلام میکنم که از سال تحصیلی جدید، افتخار همکاری با یکی از مجموعههای آموزشی معتبر کشور را به عنوان مدرس ریاضی و آمار دوازدهم رشته انسانی به دست آوردهام.
این همکاری، فرصتی ارزشمند است تا بتوانم تجربه چندین سال تدریس، آموزش مفهومی و تولید محتوای آموزشی را در اختیار دانشآموزان بیشتری قرار دهم و آنها را برای موفقیت در امتحانات نهایی همراهی کنم.
در تمام سالهای تدریس، همواره تلاش کردهام آموزش ریاضی را از حالت حفظ کردن فرمولها خارج کرده و با ارائه روشهای مفهومی، تحلیل سؤالها و حل گامبهگام مسائل، یادگیری را برای دانشآموزان ، ساده، عمیق و لذتبخش کنم.
امیدوارم این همکاری بتواند گامی مؤثر در مسیر پیشرفت دانشآموزان رشته انسانی باشد و همچنان با تولید محتوای آموزشی باکیفیت، در کنار شما عزیزان باشم.
از همه دانشآموزان، اولیا و همراهان گرامی که همواره با اعتماد و حمایت خود انگیزه ادامه این مسیر را برای من فراهم کردهاند، صمیمانه سپاسگزارم.
به امید سالی سرشار از یادگیری، موفقیت و نتایج درخشان برای همه دانشآموزان عزیز.
امروز چند ساعت را با یکی از دانشآموزان کنکوری رشته تجربی گذراندم. موضوع فقط حل کردن چند سؤال احتمال یا ترکیبیات نبود؛ بیشتر تلاش میکردم ذهنش را از حفظ کردن فرمولها به سمت فکر کردن هدایت کنم.
مثل بسیاری از داوطلبان، هر جا به سؤال سختی میرسید، اولین واکنشش این بود که دنبال یک فرمول جدید بگردد. اما کمکم با چند مثال ساده فهمید که اگر مسئله را درست تحلیل کند، خیلی از سؤالها بدون حفظ کردن روشهای پیچیده هم قابل حل هستند.
وقتی جلسه تمام شد، احساس کردم امروز بیشتر از اینکه درس داده باشم، توانستهام نگاهش را نسبت به ریاضی کمی تغییر دهم. شاید همین تغییر نگاه، ارزشمندترین بخش آموزش باشد.
امروز ساعت ۴ صبح از خانه بیرون زدم. هوای خنک و خیابانهای خلوت، حالوهوای متفاوتی به شهر داده بود. مقصد من درکه بود؛ جایی که همیشه برای شروع یک روز پرانرژی انتخاب خوبی است.
هر چه بالاتر میرفتم، صدای آب، نسیم صبحگاهی و آرامش کوه بیشتر جای شلوغی شهر را میگرفت. هنوز خورشید کاملاً طلوع نکرده بود و نور ملایم صبح روی کوهها منظرهای تماشایی ساخته بود.
این چند ساعت دور بودن از هیاهوی روزمره، یادآوری کرد که گاهی برای مرتب کردن ذهن، فقط کافی است کمی زودتر از خواب بیدار شویم و قدمی در دل طبیعت بزنیم.
